MEHMET ÇETİN
Tükenişler
Bir ömür topladığın bir an bir azda tükenir
Kaç baharlık sermayen kış görmez güzde tükenir
Tam vardım dediğinde Kaf dağının zirvesi
Yol olur bir güruha gönülde, gözde tükenir
Çamlıbel’e sığmayan Köroğlu’nun heybeti
Bir anlık bir gafletle indiği düzde tükenir
Çöllerde hala durur Leyla’nın ayak izleri
Gölgemiz silindikçe, izleri bizde tükenir
Kadim bir suskunlukla kadim ustalar gibi sus
Her anlam anlattıkça yazıda, sözde tükenir
Bırak sende tükensin, fani olan ne varsa
Sende tükenmeyenler oğulda kızda tükenir